Νέα μορφή πλαστικής ρύπανσης εντοπίστηκε στις ακτές της Οκινάουα - Σύμφωνα με το AgroTime.info, συνθετικά πολυμερή διείσδυσαν στους πόρους νεκρών κοραλλιών και ενώθηκαν με τα υπολείμματά τους, δημιουργώντας μια νέα μορφή υλικού που οι επιστήμονες ονόμασαν «πλαστικοράλλια»
Δεν είναι απλώς ακόμη ένα κομμάτι πλαστικού στην παραλία. Είναι κάτι πολύ πιο ανησυχητικό: συνθετικά πολυμερή φαίνεται πως έχουν λιώσει, εισχωρήσει στους πόρους νεκρών κοραλλιών και, αφού στερεοποιήθηκαν, έγιναν κυριολεκτικά μέρος της δομής τους. Όπως αναφέρει το AgroTime.info σε σχετικό δημοσίευμά του, οι επιστήμονες έδωσαν σε αυτά τα παράξενα υλικά το όνομα «πλαστικοράλλια» (plasticorals) - ένα εντυπωσιακό σημάδι του πόσο βαθιά μπορεί να εισχωρήσει η ανθρώπινη ρύπανση στη φύση.
Πώς δημιουργήθηκαν τα «πλαστικοράλλια»
Ερευνητές από το Ινστιτούτο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Οκινάουα (OIST) και το Πανεπιστήμιο Ριουκιού εντόπισαν τα ασυνήθιστα ευρήματα στις ακτές της ιαπωνικής Οκινάουα. Οι έντονες χρωματιστές κηλίδες ανάμεσα στα λευκά θραύσματα κοραλλιών δεν ήταν απλώς επιφανειακά υπολείμματα πλαστικού. Εργαστηριακές αναλύσεις έδειξαν ότι αποτελούνται από κοινά πολυμερή που χρησιμοποιούνται σε καθημερινά πλαστικά προϊόντα.
Μία από τις πιθανές εξηγήσεις είναι ότι το πλαστικό εκτέθηκε σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, πιθανώς από φωτιές που άναψαν στην παραλία, και στη συνέχεια, σε λιωμένη μορφή, εισχώρησε στις πορώδεις δομές των νεκρών κοραλλιών. Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη αποδείξει τον ακριβή μηχανισμό δημιουργίας τους.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Marine Pollution Bulletin και εντάσσονται σε ένα ευρύτερο φαινόμενο γνωστό ως πλαστιγλομεράτες: υλικά στα οποία πλαστικό συνδέεται με φυσικά στοιχεία όπως πέτρες, άμμο, κοχύλια ή άλλα υπολείμματα.
Γιατί η ανακάλυψη προκαλεί ανησυχία
Το ζήτημα δεν περιορίζεται στην παράξενη εμφάνιση αυτών των σχηματισμών. Τα θραύσματα νεκρών κοραλλιών αποτελούν μέρος του παράκτιου οικοσυστήματος. Τα κύματα μπορούν να τα μεταφέρουν ξανά στη θάλασσα, όπου λειτουργούν ως επιφάνειες πάνω στις οποίες εγκαθίστανται νέοι οργανισμοί, ενώ οι μικρές κοιλότητές τους προσφέρουν καταφύγιο σε θαλάσσια ζώα.
Οι ερευνητές θέλουν τώρα να διαπιστώσουν εάν ουσίες που απελευθερώνονται από το στερεοποιημένο πλαστικό μπορούν να περάσουν στο νερό και να επηρεάσουν τους οργανισμούς του υφάλου. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι ορισμένες χημικές ενώσεις που απελευθερώνονται από πλαστικά μπορεί να επηρεάζουν αρνητικά τα κοράλλια, ενώ τα πλαστικά σωματίδια μπορούν επίσης να λειτουργούν ως φορείς μικροοργανισμών.
Η περίπτωση της Οκινάουα δείχνει με ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο μια ευρύτερη αλλαγή που συντελείται στο περιβάλλον. Από την απότομη αύξηση της παραγωγής πλαστικού στα μέσα του 20ού αιώνα, τα συνθετικά υλικά συσσωρεύονται στη φύση και αφήνουν πλέον το αποτύπωμά τους ακόμη και στα γεωλογικά αρχεία.
Τα «πλαστικοράλλια» αποτελούν έτσι ένα ακόμη παράδειγμα του πώς ένα υλικό που δημιούργησε ο άνθρωπος μπορεί να ενσωματωθεί κυριολεκτικά σε δομές που δημιούργησε η ίδια η φύση.
www.worldenergynews.gr
