Σημαντική απόκλιση από τον στόχο για την ανάπτυξη υπεράκτιας αιολικής ενέργειας έως το 2030 κινδυνεύει να καταγράψει η Βρετανία, καθώς η επέκταση των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας δεν ακολουθεί τον ρυθμό ωρίμανσης των νέων έργων. Σύμφωνα με αναλυτές που μίλησαν στο Montel, η εγκατεστημένη ισχύς ενδέχεται να υπολείπεται έως και κατά 38% του κυβερνητικού στόχου, με τις καθυστερήσεις στο γιγαντιαίο υπεράκτιο αιολικό πάρκο Dogger Bank να αποτυπώνουν τις δυσκολίες του κλάδου.
Η GlobalData εκτιμά ότι η υπεράκτια αιολική ισχύς της χώρας θα φτάσει τα 30,9 GW έως το 2030, από 16,6 GW το 2025. Η πρόβλεψη απέχει αισθητά από τον κυβερνητικό στόχο των 43-50 GW, παρά τον μεγάλο αριθμό έργων που βρίσκονται σε διάφορα στάδια ανάπτυξης.
«Το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη έργων», δήλωσε στο Montel ο αναλυτής ηλεκτρικής ενέργειας της GlobalData, Αταουραχμάν Οτζινταράμ Σαϊμπασάν, επισημαίνοντας ότι περίπου 9,3 GW βρίσκονται ήδη υπό κατασκευή, ενώ έργα συνολικής ισχύος 68,5 GW βρίσκονται στη διαδικασία αδειοδότησης.
Το βασικό εμπόδιο εντοπίζεται στις υποδομές μεταφοράς. Σύμφωνα με τον ίδιο, το συνολικό μήκος των γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας στη Βρετανία αναμένεται να αυξηθεί μόλις κατά περίπου 10% την περίοδο 2025-2030, την ώρα που η δυναμικότητα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας προβλέπεται να υπερδιπλασιαστεί μέσα στη δεκαετία.
Τα δίκτυα θα κρίνουν την επίτευξη του στόχου
Η αναδιάταξη της σειράς προτεραιότητας για τις συνδέσεις νέων έργων στο δίκτυο δεν αρκεί από μόνη της για να επιταχύνει την ανάπτυξη των υποδομών, σύμφωνα με τον Σαϊμπασάν. Όπως υπογράμμισε, καθοριστικός παράγοντας για την επίτευξη των στόχων έως το 2030 θα είναι η έγκαιρη ολοκλήρωση των απαραίτητων δικτύων μεταφοράς.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι σχεδιαζόμενες γραμμές υψηλής τάσης που θα συνδέουν τη Σκωτία με την Αγγλία. Εάν τα χρονοδιαγράμματα μετατεθούν εκ νέου, πολλά από τα έργα που επηρεάζονται αναμένεται να μεταφερθούν στις αρχές της δεκαετίας του 2030, αντί να ακυρωθούν οριστικά.
Οι περιορισμοί είναι ήδη εμφανείς στη λειτουργία του ηλεκτρικού συστήματος. Στη Σκωτία, όπου συγκεντρώνεται σημαντική αιολική παραγωγή, η ανεπαρκής δυνατότητα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας προς τα μεγάλα κέντρα ζήτησης στην Αγγλία οδηγεί κατά περιόδους σε περικοπές παραγωγής από αιολικά πάρκα.
Πηγή από εταιρεία ανάπτυξης έργων ανανεώσιμων πηγών, η οποία μίλησε ανώνυμα στο Montel, εκτίμησε ότι αρκετά έργα που έχουν ήδη εξασφαλίσει συμβάσεις ενδέχεται να καθυστερήσουν περίπου δύο χρόνια πέραν του 2030, εξαιτίας του χρόνου που απαιτείται για τη σύνδεσή τους στο δίκτυο.
Το Dogger Bank αποτυπώνει τις δυσκολίες
Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί το Dogger Bank, το σχεδιαζόμενο υπεράκτιο αιολικό πάρκο ισχύος 3,6 GW στη Βόρεια Θάλασσα, το οποίο θα είναι το μεγαλύτερο του είδους του παγκοσμίως. Το έργο, περίπου 80 μίλια από τις ακτές του Γιορκσάιρ, είχε αρχικά προγραμματιστεί να τεθεί σε λειτουργία το 2023, αλλά εξακολουθεί να αντιμετωπίζει καθυστερήσεις.
Στο έργο συμμετέχουν η βρετανική SSE και οι νορβηγικές Equinor και Vårgrønn. Σύμφωνα με κυβερνητικό έγγραφο, η εγκατάσταση, η αποκατάσταση και η θέση σε λειτουργία των ανεμογεννητριών έχουν επηρεαστεί από «απρόβλεπτα και σημαντικά τεχνικά προβλήματα».
Εκπρόσωπος του Dogger Bank Wind Farm δήλωσε ότι η εταιρεία αναμένει το μεγαλύτερο μέρος της εγκατάστασης να είναι διαθέσιμο για παραγωγή έως το τέλος του 2026, ενώ οι τελικές εργασίες θέσης σε λειτουργία θα συνεχιστούν και το 2027.
Ο Μπερταλάν Γκένιες, ανώτερος σύμβουλος της LCP Delta, σημείωσε ότι οι καθυστερήσεις αποτελούν συνηθισμένο φαινόμενο στα μεγάλα υπεράκτια αιολικά έργα. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, ελάχιστα από αυτά έχουν ξεκινήσει σύμφωνα με τον αρχικό προγραμματισμό τους.
Βελτιώνονται οι όροι χρηματοδότησης, αλλά παραμένουν τα εμπόδια
Η κατάσταση διαμορφώνεται παρά τη βελτίωση των όρων κρατικής στήριξης για την υπεράκτια αιολική ενέργεια. Το 2023, ένας διαγωνισμός δεν προσέλκυσε προσφορές για νέα υπεράκτια αιολικά έργα. Αντίθετα, στον διαγωνισμό που ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2026 κατακυρώθηκαν συμβάσεις για περίπου 8,4 GW, με τιμή 90,90 λιρών ανά MWh, σύμφωνα με τον Σαϊμπασάν. Παράλληλα, αναμένεται νέα διαγωνιστική διαδικασία.
Ωστόσο, η εξασφάλιση συμβάσεων και χρηματοδότησης δεν εγγυάται ότι τα έργα θα ολοκληρωθούν εγκαίρως, εφόσον δεν υπάρχουν διαθέσιμες υποδομές για τη μεταφορά της παραγόμενης ηλεκτρικής ενέργειας.
Ο σχεδιασμός έως το 2050 και οι προοπτικές της πλωτής αιολικής ενέργειας
Σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η ανάπτυξη της υπεράκτιας αιολικής ενέργειας, ιδιαίτερα της πλωτής τεχνολογίας, θα εξαρτηθεί και από τον στρατηγικό χωροταξικό σχεδιασμό της κυβέρνησης για το ενεργειακό σύστημα έως το 2050.
Η πλωτή αιολική ενέργεια επιτρέπει την εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε βαθύτερα νερά, όπου μπορούν να αξιοποιηθούν περιοχές με ισχυρότερο αιολικό δυναμικό. Ο διαχειριστής του συστήματος, Neso, έχει υποβάλει έξι πιθανά σενάρια ανάπτυξης, ενώ το προσχέδιο του σχεδίου αναμένεται να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση στις αρχές του επόμενου έτους. Η οριστική έκδοση προβλέπεται έως το τέλος του 2027.
Ο σχεδιασμός θα εξετάζει χωριστά τα υπεράκτια αιολικά με σταθερή θεμελίωση και τα πλωτά συστήματα, κάτι που αναμένεται να επηρεάσει τις κυβερνητικές εκτιμήσεις για την απαιτούμενη ισχύ και το χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης της πλωτής τεχνολογίας.
Οι συγκεκριμένες επενδύσεις, πάντως, δύσκολα θα καλύψουν το βραχυπρόθεσμο έλλειμμα. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του Montel, η Βρετανία κινδυνεύει να υπολείπεται έως και κατά 80% του στόχου για 5 GW πλωτής αιολικής ισχύος το 2030.
Ο ενεργειακός σύμβουλος του Montel, Πολ Μπάκγουορθ, εκτίμησε ότι ακόμη και αν προχωρούσαν όλες οι εκκρεμείς προσφορές σύνδεσης στο δίκτυο, η Βρετανία θα εξακολουθούσε να υπολείπεται κατά 4,2 GW του συνολικού στόχου για την υπεράκτια αιολική ισχύ έως το τέλος της δεκαετίας.
www.worldenergynews.gr
