Η Κομισιόν αναζητά προτάσεις για την επιτάχυνση της αγοράς υδρογόνου, καθώς η παραγωγική δυναμικότητα και τα υπό ανάπτυξη έργα δεν επαρκούν για την επίτευξη των στόχων του 2030 - Στο επίκεντρο το κόστος, οι υποδομές και η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε τη συλλογή στοιχείων και τη διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους φορείς σχετικά με το υδρογόνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με στόχο να διαμορφώσει μια νέα στρατηγική για το υδρογόνο.
Η νέα στρατηγική αποσκοπεί στην αντικατάσταση της αρχικής στρατηγικής του 2020 και επιδιώκει να αντιμετωπίσει την πιο αργή από την αναμενόμενη ανάπτυξη και χρήση ανανεώσιμου υδρογόνου και υδρογόνου χαμηλών εκπομπών άνθρακα στην ΕΕ.
Για την επίτευξη των στόχων πολιτικής, θα χρειαστούν περίπου 3-4 εκατομμύρια τόνοι ανανεώσιμου υδρογόνου έως το 2030, προκειμένου να καλυφθεί ο στόχος κατανάλωσης των 10 εκατομμυρίων τόνων.
Ωστόσο, η σημερινή λειτουργική δυναμικότητα είναι περιορισμένη και το χαρτοφυλάκιο έργων υπό ανάπτυξη δεν επαρκεί για την παραγωγή αυτής της ποσότητας.
Επί του παρόντος, η κατανάλωση υδρογόνου στην ΕΕ κυμαίνεται μεταξύ 7 και 8 εκατομμυρίων τόνων ετησίως, κυρίως για τα διυλιστήρια και την παραγωγή αμμωνίας, δραστηριότητες που εξακολουθούν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα ορυκτά καύσιμα.
Το ανανεώσιμο υδρογόνο και το υδρογόνο χαμηλών εκπομπών άνθρακα, μαζί με τα παράγωγά τους, αναμένεται να αντικαταστήσουν σημαντικό μέρος των ορυκτών καυσίμων σε ορισμένους βιομηχανικούς κλάδους που είναι δύσκολο να απανθρακοποιηθούν μέσω της άμεσης ηλεκτροδότησης, όπως η διύλιση, η χαλυβουργία και η χημική βιομηχανία.
Οι συγκεκριμένες λύσεις υδρογόνου θα μπορούσαν επίσης να συμβάλουν στην απανθρακοποίηση των αεροπορικών και θαλάσσιων μεταφορών, μέσω της παραγωγής συνθετικών καυσίμων και άλλων καυσίμων με βάση το υδρογόνο.
Παράγοντες που επιβραδύνουν την υιοθέτηση
Η Επιτροπή έχει εντοπίσει διάφορους λόγους για την αργή υιοθέτηση του ανανεώσιμου υδρογόνου και του υδρογόνου χαμηλών εκπομπών άνθρακα.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται το σταθερά υψηλό κόστος παραγωγής, το οποίο παραμένει αισθητά υψηλότερο από εκείνο των εναλλακτικών λύσεων που βασίζονται στα ορυκτά καύσιμα, η περιορισμένη ζήτηση λόγω της αβεβαιότητας σχετικά με τη μακροπρόθεσμη ζήτηση, η ανάπτυξη των υποδομών υδρογόνου και η περιορισμένη επίδραση της δημόσιας στήριξης στις επενδυτικές αποφάσεις.
Στους παράγοντες που συμβάλλουν επίσης στην αργή υιοθέτηση περιλαμβάνονται οι περιορισμοί στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας, όπως οι καθυστερήσεις στην αδειοδότηση και η ανεπαρκής δυναμικότητα παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές και άλλες πηγές χαμηλών εκπομπών άνθρακα.
Παράλληλα, το παγκόσμιο τοπίο του υδρογόνου μεταβάλλεται. Ενώ η ανάπτυξη έργων στην ΕΕ καθυστερεί, οι επενδύσεις σε νέα έργα εκτός ΕΕ επιταχύνονται, προκειμένου να καλυφθεί η ζήτηση της περιοχής για υδρογόνο χαμηλών εκπομπών άνθρακα και σχετικά προϊόντα. Αυτό ενδέχεται να εντείνει τις ανταγωνιστικές πιέσεις και να προκαλέσει ανησυχίες σχετικά με τις στρατηγικές εξαρτήσεις και τη διαφοροποίηση του εφοδιασμού.
Νέα στρατηγική για το υδρογόνο
Η νέα στρατηγική για το υδρογόνο αποσκοπεί στη διαμόρφωση μιας ανανεωμένης προσέγγισης της ΕΕ, ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας, θωρακίζοντας την ενεργειακή ασφάλεια και συμβάλλοντας στην επίτευξη του στόχου της ΕΕ για κλιματική ουδετερότητα έως το 2050, όπως αναφέρεται στο έγγραφο πρόσκλησης υποβολής στοιχείων.
Στόχος είναι να καθοριστεί μια σαφής και αξιόπιστη πορεία για το ανανεώσιμο υδρογόνο και το υδρογόνο χαμηλών εκπομπών άνθρακα έως το 2030 και πέραν αυτού, ώστε να προωθηθεί η ανάπτυξη μιας ευρωπαϊκής αλυσίδας αξίας υδρογόνου, προστατεύοντας παράλληλα τις υφιστάμενες επενδύσεις στην απανθρακοποίηση και παρέχοντας σταθερότητα στους επενδυτές.
Επιπλέον, η στρατηγική θα καθορίσει την πορεία ανάπτυξης του ανανεώσιμου υδρογόνου και του υδρογόνου χαμηλών εκπομπών άνθρακα έως το 2040, δίνοντας έμφαση στην οικονομική αποδοτικότητα, στην αναλογική στήριξη και στην προώθηση της καινοτομίας.
Για την επίτευξη αυτών των στόχων, η στρατηγική θα πρέπει να προτείνει μια σειρά μη νομοθετικών δράσεων, με επίκεντρο τους τομείς και τις εφαρμογές προτεραιότητας στους οποίους το υδρογόνο προσφέρει τη μεγαλύτερη αξία, καθώς και τις απαραίτητες προϋποθέσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας.
Λαμβάνοντας υπόψη το ενεργειακό σύστημα στο σύνολό του, οι δράσεις θα καλύπτουν κρίσιμους τομείς, όπως η βιομηχανική ανταγωνιστικότητα, οι υποδομές, το εμπόριο, οι δεξιότητες, η τεχνολογική ικανότητα, η έρευνα και η καινοτομία —συμπεριλαμβανομένων αναδυόμενων πηγών όπως το φυσικό υδρογόνο—, η χρηματοδότηση, ο ρόλος των εισαγωγών και η θέση της ΕΕ στις παγκόσμιες αγορές υδρογόνου.
Συνολικά, η στρατηγική επιδιώκει να ευθυγραμμίσει καλύτερα την πολιτική της ΕΕ για το υδρογόνο με τις πραγματικές συνθήκες της αγοράς και τις παγκόσμιες τάσεις, κινητοποιώντας επενδύσεις στους τομείς όπου το υδρογόνο μπορεί να προσφέρει σημαντική αξία, ενώ παράλληλα ενισχύει την ανθεκτικότητα και την ανταγωνιστικότητα του ευρωπαϊκού οικοσυστήματος υδρογόνου.
Η εκπόνηση της νέας στρατηγικής για το υδρογόνο θα πραγματοποιηθεί παράλληλα με το πλαίσιο για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έως το 2040, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα συμβάλουν στην επίτευξη των κλιματικών στόχων της ΕΕ για το συγκεκριμένο έτος.
Η διαβούλευση για τη συλλογή στοιχείων και απόψεων από τους ενδιαφερόμενους φορείς θα παραμείνει ανοικτή έως τις 23 Νοεμβρίου 2026.
www.worldenergynews.gr
