Ετοιμαστείτε για ένα πολιτικό «τρενάκι του λούνα παρκ», προειδοποιεί το Politico σε ανάλυσή του για τις συνέπειες της σαρωτικής νίκης των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ.
Μετά την επικράτησή τους τόσο στη Γερουσία όσο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων, οι Δημοκρατικοί εμφανίζονται αποφασισμένοι να διερευνήσουν κάθε πτυχή των πεπραγμένων της κυβέρνησης Τραμπ κατά την τελευταία διετία.
«Βρείτε δικηγόρους», ήταν η προειδοποίηση που απηύθυνε τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης ο βουλευτής της Καλιφόρνιας Ρόμπερτ Γκαρσία, ο οποίος αναμένεται να αναλάβει την προεδρία της Επιτροπής Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Το εκλογικό αποτέλεσμα ανοίγει τον δρόμο για έρευνες σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν, τη λειτουργία του FBI και, φυσικά, τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της οικογένειας Τραμπ. Το Politico περιγράφει ένα ενδεχόμενο μείγμα του σκανδάλου Whitewater επί προεδρίας Μπιλ Κλίντον και της πρώτης διαδικασίας παραπομπής του Τραμπ, με στοιχεία από την υπόθεση «Ιράν-Κόντρα», ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ρόναλντ Ρίγκαν.
Το ερώτημα είναι πώς θα επηρεάσουν οι νέοι πολιτικοί συσχετισμοί την Ευρώπη. Από τις ενεργειακές τιμές μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία, οι εξελίξεις στην Ουάσιγκτον ενδέχεται να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στη Γηραιά Ήπειρο.
Το Politico ξεχωρίζει πέντε βασικά σημεία που θα πρέπει να παρακολουθήσει η Ευρώπη.
1. Η Ευρώπη μπορεί να γίνει ο νέος στόχος της δυσαρέσκειας Τραμπ
Για αρκετούς έμπειρους αναλυτές, η πιθανότητα επιδείνωσης των σχέσεων ΗΠΑ – Ευρώπης δεν είναι απλώς υπαρκτή, αλλά ιδιαίτερα αυξημένη. «Πρέπει να προετοιμαστούμε όχι για πιο αρμονικές διατλαντικές σχέσεις, αλλά για μεγαλύτερη οξύτητα, καθώς και για ακόμη περισσότερες απαιτήσεις του Τραμπ προς την Ευρώπη», προειδοποίησε ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, βετεράνος Γερμανός διπλωμάτης και επί σειρά ετών πρόεδρος της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια.
Ο έλεγχος του Κογκρέσου από τους Δημοκρατικούς θα τους δώσει περισσότερα εργαλεία για να ασκήσουν πίεση στον Αμερικανό πρόεδρο. Μέσω των διαδικασιών έγκρισης των δαπανών, αλλά και με εντατικότερες ακροάσεις και έρευνες, θα μπορούν να αμφισβητούν τις επιλογές του Λευκού Οίκου. Παράλληλα, ενδέχεται να επιδιώξουν την επιβολή αυστηρότερων όρων σε νομοσχέδια που προωθεί η κυβέρνηση.
Ωστόσο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ εξακολουθεί να διαθέτει ευρύτατες συνταγματικές αρμοδιότητες στην εξωτερική πολιτική, τη διπλωματία, την εθνική ασφάλεια και το εμπόριο. Ο Τραμπ έχει ήδη επιχειρήσει να διευρύνει την εκτελεστική του εξουσία, αξιοποιώντας προεδρικά διατάγματα και αμφιλεγόμενες νομικές ερμηνείες για να παρακάμψει το Κογκρέσο.
«Ο Τραμπ ηγείται των ενόπλων δυνάμεων. Ελέγχει τους δασμούς και τις εμπορικές συμφωνίες. Διαθέτει το βήμα για να επιβάλλει την ατζέντα του. Ακόμη κι αν οι Δημοκρατικοί ελέγχουν και τα δύο σώματα του Κογκρέσου, εκείνος μπορεί να ασκήσει βέτο σε νομοσχέδια», δήλωσε στο Brussels Playbook ο Φιλ Γκόρντον, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφαλείας της πρώην αντιπροέδρου Κάμαλα Χάρις.
Το Politico εκτιμά ότι οι αντιπαραθέσεις θα ενταθούν. Ο Τραμπ πιθανότατα θα επιδιώξει να αποδείξει ότι εξακολουθεί να έχει τον πρώτο λόγο, αναζητώντας ευκαιρίες για να επιβάλει την παρουσία του στη διεθνή σκηνή. Η Ευρώπη βρίσκεται ήδη στο στόχαστρό του, όπως και των ένθερμων υποστηρικτών του κινήματος MAGA, οι οποίοι εμφανίζονται να ενδιαφέρονται για τη διάσωση της ηπείρου, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να προστατευθεί από τον ίδιο της τον εαυτό.
Με μόλις δύο χρόνια να απομένουν μέχρι το τέλος της θητείας του, ο Τραμπ και οι σύμμαχοί του ενδέχεται να επιταχύνουν τις κινήσεις τους.
2. Παράθυρο ευκαιρίας για την Ουκρανία, αλλά όχι άμεση λύση
Η πλειονότητα των κορυφαίων στελεχών των Δημοκρατικών έχει υποστηρίξει σταθερά τη στρατιωτική και οικονομική βοήθεια προς την Ουκρανία. Παρουσιάζουν τη στήριξη του Κιέβου ως υπεράσπιση της παγκόσμιας δημοκρατίας και του διεθνούς δικαίου, αλλά και ως επιλογή που εξυπηρετεί τα συμφέροντα εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ.
Η νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία μπορεί να αρχίσει να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την επανέναρξη ή την ενίσχυση της αμερικανικής βοήθειας. Ωστόσο, η διευθύντρια του βρετανικού think tank Chatham House, Μπρόνγουεν Μάντοξ, προειδοποιεί ότι δεν πρέπει να αναμένεται άμεση ανατροπή των δεδομένων υπέρ του Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Όπως εξηγεί, ακόμη και αν οι Δημοκρατικοί αποφασίσουν να αυξήσουν τις αποστολές στρατιωτικού υλικού και χρηματοδότησης προς το Κίεβο, θα απαιτηθούν μήνες ή ακόμη και χρόνια μέχρι να υλοποιηθούν οι σχετικές αποφάσεις.
Η ανάγκη, πάντως, είναι άμεση. Η Ουκρανία χρειάζεται επειγόντως υποστήριξη, ιδίως πυραύλους Patriot για την ενίσχυση της αεράμυνάς της, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον φετινό χειμώνα υπό τη συνεχιζόμενη πίεση των ρωσικών βομβαρδισμών.
3. Συμφωνία με τη Ρωσία με τους όρους του Τραμπ
Ο Τραμπ προβάλλει τον εαυτό του ως «πρόεδρο της ειρήνης», υποστηρίζοντας ότι έχει συμβάλει στον τερματισμό οκτώ διεθνών συγκρούσεων.
Για τον πόλεμο στην Ουκρανία έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι η επίτευξη μιας συμφωνίας θα έπρεπε να είναι η ευκολότερη υπόθεση. Την ίδια στιγμή, επιρρίπτει ολοένα συχνότερα την ευθύνη στον Ουκρανό πρόεδρο, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, για την απουσία συμφωνίας.
Ο πρώην Αμερικανός διπλωμάτης Κερτ Βόλκερ εκτιμά ότι ο Τραμπ ενδέχεται να παρακάμψει τις αντιρρήσεις της Ουκρανίας και των Ευρωπαίων συμμάχων της, προχωρώντας στην άρση κυρώσεων κατά της Ρωσίας και στην επανεκκίνηση επιχειρηματικών σχέσεων.
«Μπορώ κάλλιστα να τον φανταστώ να ενεργεί μονομερώς, δίνοντας εντολή στο αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών να μην εφαρμόζει τις κυρώσεις, ενώ παράλληλα θα επιδιώκει νέες συμφωνίες με τη Ρωσία στον τομέα της ενέργειας. Έχει συζητήσει με τον Πούτιν το ενδεχόμενο να επιστρέψουν οι μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι στη Ρωσία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Στο μέτωπο του ΝΑΤΟ και των απειλών για περιορισμό της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, ο Βόλκερ θεωρεί ότι ο Τραμπ πιθανότατα θα περιοριστεί σε προειδοποιήσεις χωρίς να προχωρήσει σε ουσιαστικές κινήσεις.
«Στο θέμα του ΝΑΤΟ, δεν πιστεύω ότι θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές, είτε πρόκειται για αποχώρηση από τη Συμμαχία είτε για μείωση των δυνάμεων. Ο Τραμπ είναι ουσιαστικά μόνος του σε αυτό το ζήτημα εντός των ΗΠΑ – δεν έχει τη στήριξη ούτε των Δημοκρατικών, ούτε των Ρεπουμπλικανών, ούτε του Κογκρέσου, ούτε των μέσων ενημέρωσης», πρόσθεσε.
4. Οι ενεργειακές τιμές δύσκολα θα αποκλιμακωθούν
Η εκλογική ήττα του Τραμπ δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θα μειωθούν οι τιμές της ενέργειας, επισημαίνει το Politico. Τη Δευτέρα, οι τιμές του πετρελαίου κατέγραψαν τη μεγαλύτερη ημερήσια πτώση από τον Αύγουστο, ωστόσο το Brent, το βασικό διεθνές σημείο αναφοράς, εξακολουθούσε να κινείται στα 108 δολάρια το βαρέλι.
Εάν ο Αμερικανός πρόεδρος δεν καταφέρει να εξασφαλίσει συμφωνία με την Τεχεράνη για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, το παρατεταμένο ενεργειακό σοκ θα συνεχίσει να επιβαρύνει την Ευρώπη. Οι υψηλές τιμές ενέργειας αυξάνουν το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις και εντείνουν την κρίση ακρίβειας, με πιθανές επιπτώσεις και στους πολιτικούς συσχετισμούς των ευρωπαϊκών χωρών.
Ιδιαίτερα εκτεθειμένος είναι και ο κλάδος των αερομεταφορών. Ο διευθύνων σύμβουλος της Ryanair, Μάικλ Ο’ Λίρι, προειδοποίησε ότι, εάν δεν υπάρξει συμφωνία, ο κλάδος θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπος με «μια πραγματική κρίση μέχρι τον ερχόμενο Μάρτιο ή Απρίλιο».
Για τον Τραμπ, το Ιράν αποτελεί πλέον ένα δύσκολο δίλημμα. Μπορεί να επαναλάβει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, ελπίζοντας ότι η Τεχεράνη θα υποχωρήσει ή ότι το θεοκρατικό καθεστώς θα καταρρεύσει. Εναλλακτικά, μπορεί να επιλέξει την υποχώρηση ή να αποστασιοποιηθεί από την κρίση, υποστηρίζοντας ότι η ευθύνη επίλυσής της ανήκει σε άλλους, δηλαδή στους Ευρωπαίους ή στους Ασιάτες.
Μια νέα στρατιωτική κλιμάκωση, σε συνδυασμό με περαιτέρω άνοδο των ενεργειακών τιμών, θα ήταν ιδιαίτερα αντιδημοφιλής στις ΗΠΑ. Ωστόσο, όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, η εκλογική ζημιά έχει ήδη συντελεστεί.
5. Η εσωτερική πολιτική σύγκρουση μπορεί να παραλύσει την Ουάσιγκτον
Ένα ακόμη ενδεχόμενο είναι η πολιτική αντιπαράθεση στην αμερικανική πρωτεύουσα να απορροφήσει τόσο μεγάλο μέρος της προσοχής, ώστε τόσο ο Τραμπ όσο και οι Δημοκρατικοί να μην έχουν τον χρόνο ή την πολιτική δυνατότητα να ασχοληθούν με άλλα ζητήματα, μεταξύ αυτών και με την εξωτερική πολιτική.
Η πρώην αντιπρόεδρος Κάμαλα Χάρις είχε προειδοποιήσει τον περασμένο μήνα, σε συνέντευξή της σε podcast, ότι οι Δημοκρατικοί δεν θα έπρεπε να επιχειρήσουν εκ νέου την παραπομπή του Τραμπ, χαρακτηρίζοντας την ιδέα «όχι και τόσο καλή».
Από την πλευρά του, ο Ραμ Εμάνουελ, πρώην δήμαρχος του Σικάγο, κάλεσε τους Δημοκρατικούς να αποφύγουν τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις και να επικεντρωθούν στις νομοθετικές προτεραιότητες που αφορούν την καθημερινότητα των πολιτών. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η οικονομική προσιτότητα, η αύξηση του ομοσπονδιακού κατώτατου μισθού και η θέσπιση νέων κανόνων δεοντολογίας για τους τρεις κλάδους της εξουσίας.
Παρά τις εκκλήσεις για αυτοσυγκράτηση, η Ουάσιγκτον έχει διαχρονικά δυσκολευτεί να αποφύγει τις έντονες εσωτερικές συγκρούσεις.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον Τζον Φ. Χάρις του Politico, η πολιτική αντιπαράθεση ενδέχεται να επεκταθεί σε όλα τα επίπεδα, με ορισμένες από τις πιο σφοδρές συγκρούσεις να εκδηλώνονται στο εσωτερικό των ίδιων των κομμάτων.
«Και τα δύο μεγάλα κόμματα βρίσκονται αντιμέτωπα με κρίσιμα διλήμματα σχετικά με το πώς θα παρουσιαστούν στους ψηφοφόρους στη νέα πολιτική εποχή που θα ακολουθήσει μετά τον Τραμπ», υποστήριξε ο Χάρις.
www.worldenergynews.gr
