AD
Επικαιρότητα

Πολυτεχνείο 1973: Τα 24 ονόματα που στοιχειώνουν την Ιστορία - Παιδιά, φοιτητές και εργαζόμενοι που έχασαν τη ζωή τους

Πολυτεχνείο 1973: Τα 24 ονόματα που στοιχειώνουν την Ιστορία - Παιδιά, φοιτητές και εργαζόμενοι που έχασαν τη ζωή τους
Η ιστορική έρευνα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, υπό τη διεύθυνση του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, καταγράφει 24 πλήρως τεκμηριωμένους νεκρούς από τα γεγονότα και την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης στις 16, 17 και 18 Νοεμβρίου 1973 - Από τον 5χρονο Δημήτρη Θεοδώρα και τους ανήλικους μαθητές μέχρι φοιτητές, εργάτες και ηλικιωμένους, κάθε όνομα κρύβει μια συγκλονιστική ιστορία: πυροβολισμοί, ξυλοδαρμοί, τραυματισμοί και θάνατοι που επήλθαν ακόμη και μήνες αργότερα

Δεν ήταν αριθμοί. Δεν ήταν στατιστικές. Ήταν παιδιά, εργαζόμενοι, φοιτητές, γονείς, άνθρωποι που βρέθηκαν στους δρόμους της Αθήνας και πλήρωσαν με τη ζωή τους την κρατική βία της δικτατορίας. Πενήντα δύο χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τα ονόματα των 24 επιβεβαιωμένων νεκρών στέκουν απέναντι σε κάθε απόπειρα παραχάραξης της Ιστορίας. Γιατί η Ιστορία δεν σβήνει με συνθήματα, ούτε οι νεκροί εξαφανίζονται με μια πολιτική δήλωση. Έχουν ονόματα, ηλικίες, οικογένειες και ιστορίες. Και κάθε μία από αυτές ζητά να μη λησμονηθεί.
4444444444444444444444444.png

Πενήντα δύο χρόνια έχουν περάσει από τον Νοέμβρη του 1973. Από εκείνες τις ημέρες που η Αθήνα μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, όταν χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους διεκδικώντας ελευθερία και δημοκρατία, απέναντι σε ένα καθεστώς που απαντούσε με όπλα, δακρυγόνα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις.

Η εισβολή του τανκ στο Πολυτεχνείο έγινε το σύμβολο της βίαιης καταστολής. Όμως η τραγωδία δεν περιορίστηκε πίσω από τις πύλες του Ιδρύματος. Απλώθηκε στους δρόμους, στις πλατείες, στις ταράτσες των πολυκατοικιών, στις γειτονιές της Αθήνας. Εκεί όπου άνθρωποι που διαδήλωναν, περπατούσαν, εργάζονταν ή απλώς βρίσκονταν στο λάθος σημείο, βρέθηκαν αντιμέτωποι με πραγματικά πυρά.

Κι ενώ τα ιστορικά τεκμήρια είναι αδιάψευστα, η συζήτηση για το αν υπήρξαν νεκροί εξακολουθεί να επιστρέφει κάθε Νοέμβρη. Η απάντηση, όμως, βρίσκεται στα αρχεία, στις ιατροδικαστικές εκθέσεις, στις μαρτυρίες και στην επιστημονική έρευνα.

Η ιστορική έρευνα που έδωσε ονόματα στα θύματα

Η συστηματικότερη και πλέον τεκμηριωμένη καταγραφή των θυμάτων πραγματοποιήθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, υπό τη διεύθυνση του ιστορικού Λεωνίδα Καλλιβρετάκη. Η έρευνα κατέληξε σε έναν κατάλογο 24 πιστοποιημένων νεκρών, των οποίων οι θάνατοι συνδέονται με τα γεγονότα και την καταστολή της εξέγερσης κατά το διάστημα 16-18 Νοεμβρίου 1973.
σφδδφδφδσφ.png
Ήδη από τις 19 Νοεμβρίου 1973, ο τότε προϊστάμενος της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Αθηνών, Δημήτρης Καψάσκης, είχε δημοσιοποιήσει τα πρώτα 11 ονόματα ανθρώπων που είχαν νεκροτομηθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή. Στη συνέχεια, η ιστορική έρευνα έφερε στο φως και άλλες περιπτώσεις, αποκαλύπτοντας το πραγματικό εύρος της τραγωδίας.
22222222222222222.png
Ανάμεσα στα θύματα βρίσκονται έφηβοι και ηλικιωμένοι, φοιτητές και εργάτες, άνθρωποι που δεν είχαν καμία σχέση με ένοπλη δράση. Ο 17χρονος Διομήδης Κομνηνός, ο 16χρονος Αλέξανδρος Σπαρτίδης, η 17χρονη Βασιλική Μπεκιάρη, αλλά και ο μόλις πέντε ετών Δημήτρης Θεοδώρας. Ένα παιδί που βρέθηκε με τη μητέρα του στον δρόμο και έπεσε νεκρό από πυρά στρατιωτικής περιπόλου.
3333333333333333333.png

Στον κατάλογο περιλαμβάνονται επίσης η 22χρονη Νορβηγίδα φοιτήτρια Toril Margrethe Engeland, ο 57χρονος δικηγόρος Σπυρίδων Κοντομάρης, ο 20χρονος Μιχαήλ Μυρογιάννης, που δολοφονήθηκε από τον συνταγματάρχη Νικόλαο Ντερτιλή, καθώς και δεκάδες ακόμη άνθρωποι που δεν επέστρεψαν ποτέ στα σπίτια τους.

Οι θάνατοι δεν προήλθαν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Άλλοι σκοτώθηκαν από σφαίρες στρατιωτικών και αστυνομικών, άλλοι χτυπήθηκαν βάναυσα, άλλοι υπέκυψαν σε τραύματα και επιπλοκές τις επόμενες ημέρες ή ακόμη και μήνες μετά την εξέγερση.

24 άνθρωποι, 24 ιστορίες που δεν πρέπει να ξεχαστούν

Πίσω από κάθε όνομα υπάρχει μια ανθρώπινη ιστορία. Ο 17χρονος Διομήδης Κομνηνός δεν πρόλαβε να ζήσει τη ζωή που άνοιγε μπροστά του. Ο πεντάχρονος Δημήτρης Θεοδώρας δεν πρόλαβε να μεγαλώσει. Η Βασιλική Μπεκιάρη, μόλις 17 ετών, έχασε τη ζωή της από πυρά ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της.

Ο Μάρκος Καραμανής, ο Αλέξανδρος Σπαρτίδης και άλλοι άνθρωποι έπεσαν νεκροί από πυρά στρατιωτικών φρουρών. Ο Μιχαήλ Μυρογιάννης δολοφονήθηκε στις 18 Νοεμβρίου, ενώ ο Κυριάκος Παντελεάκης υπέκυψε στα τραύματά του εβδομάδες αργότερα. Άλλοι, όπως ο Δημήτριος Κυριακόπουλος και ο Σπύρος Μαρίνος, πέθαναν αφού υπέστησαν άγριους ξυλοδαρμούς.

Ιδιαίτερη θέση έχει και η περίπτωση του Ιωάννη Μικρώνη, φοιτητή του Πανεπιστημίου Πατρών, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται υπό ιστορική διερεύνηση ως προς τις ακριβείς συνθήκες του θανάτου του.

Ο κατάλογος των 24 δεν είναι απλώς ένα ιστορικό αρχείο. Είναι μια υπενθύμιση ότι η δικτατορία δεν ήταν μια αφηρημένη έννοια, αλλά ένα καθεστώς που στέρησε ζωές, διέλυσε οικογένειες και άφησε ανεξίτηλα τραύματα στην ελληνική κοινωνία.

  1. Σπυρίδων Κοντομάρης, 57 ετών
  2. Διομήδης Κομνηνός, 17 ετών
  3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών
  4. Toril Margrethe Engeland, 22 ετών
  5. Βασίλειος Φάμελλος, 26 ετών
  6. Γεώργιος Σαμούρης, 22 ετών
  7. Δημήτριος Κυριακόπουλος, 35 ετών
  8. Σπύρος Μαρίνος, 31 ετών
  9. Νικόλαος Μαρκούλης,  24 ετών
  10. Αικατερίνη Αργυροπούλου, 76 ετών
  11. Στυλιανός Καραγεώργης, 19 ετών
  12. Μάρκος Καραμανής, 23 ετών
  13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης, 16 ετών
  14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών
  15. Γεώργιος Γεριτσίδης, 47 ετών
  16. Βασιλική Μπεκιάρη, 17 ετών
  17. Δημήτρης Θεοδώρας, 5 ετών (το νεότερο θύμα)
  18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών
  19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου, 59 ετών
  20. Ανδρέας Κούμπος, 63 ετών
  21. Μιχαήλ Μυρογιάννης, 20 ετών
  22. Κυριάκος Παντελεάκης , 44 ετών
  23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών
  24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών

Η έρευνα του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε προδημοσίευση στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» της εφημερίδας «Τα Νέα», στις 15 Νοεμβρίου 2003, μαζί με χάρτη των σημείων όπου έχασαν τη ζωή τους τα θύματα.
γτδρτδρτρτ.png

Πενήντα δύο χρόνια μετά, τα ονόματα παραμένουν. Και μαζί τους παραμένει η ιστορική αλήθεια: η εξέγερση του Πολυτεχνείου βάφτηκε με αίμα. Όποιος επιχειρεί να τη διαγράψει, δεν αμφισβητεί απλώς μια ιστορική αφήγηση. Αμφισβητεί τις ζωές 24 ανθρώπων και τη μνήμη μιας ολόκληρης εποχής.

www.worldenergynews.gr

Ρoή Ειδήσεων

Δείτε επίσης