Η αναζήτηση για τις μεγαλύτερες καραβίδες της Βόρειας Αμερικής έχει μετατρέψει μια φιλική αντιπαλότητα σε ένα επιστημονικό ερώτημα σχετικά με το τι περιορίζει την ανάπτυξή τους.
Τα δείγματα του μουσείου διευθετούν έναν ανταγωνισμό καραβίδας
Μια καραβίδα από το Τενεσί σε μια συλλογή πανεπιστημίου της Δυτικής Βιρτζίνια κατέλαβε την πρώτη θέση σε μια νέα κατάταξη των μεγαλύτερων γνωστών καραβίδων της Βόρειας Αμερικής. Το καβούκι του, το σκληρό κέλυφος που καλύπτει το κεφάλι και το μεσαίο τμήμα του, έχει μέγεθος 86,6 χιλιοστά, ή περίπου 3,4 ίντσες, χωρίς να υπολογίζονται η ουρά, τα νύχια ή οι κεραίες.
Το δείγμα, που στεγαζόταν στο West Liberty University, ήταν επικεφαλής μιας λίστας 20 μεγάλων ατόμων που αντιπροσωπεύουν 18 είδη. Η κατάταξη, που δημοσιεύτηκε στο Ecology, προέκυψε από μια φιλική διαφωνία που ώθησε τους ερευνητές να αναζητήσουν συλλογές μουσείων σε όλη τη χώρα.
Η Κέιτλιν Μπλούμερ είχε βγάλει από τη λάσπη μια τεράστια καραβίδα, γνωστή ως Crawzilla crawdad, κατά τη διάρκεια μιας βιολογικής έρευνας στο Κεντάκι. Επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Φυσικών Πόρων και Περιβαλλοντικών Επιστημών στο Κολλέγιο Γεωργικών, Καταναλωτικών και Περιβαλλοντικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις Urbana-Champaign, έφερε το ζώο πίσω στην πανεπιστημιούπολη.
«Σκέφτηκα: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχω πιάσει τη μεγαλύτερη καραβίδα που έχει δει ποτέ κανείς!» Την επέστρεψα στην πανεπιστημιούπολη για να δείξω στον συνάδελφό μου, καυχιόντας φυσικά ότι έπιασε τη μεγαλύτερη καραβίδα ποτέ. Αλλά, όπως κάνουν όλοι οι βιολόγοι και οι αθλητικοί ψαράδες, έριξε μια ματιά και είπε: «Δεν υπάρχει περίπτωση, έχω πιάσει μεγαλύτερη», είπε ο Bloomer.
Για να λύσει το ερώτημα, ο Bloomer στρατολόγησε βιολόγους και επιμελητές μουσείων για να βρουν τα μεγαλύτερα δείγματα στις συλλογές τους. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δαγκάνες, εργαλεία για τη λήψη ακριβών μετρήσεων, για να συγκρίνουν τα ζώα και να καθορίσουν τις θέσεις τους στην κατάταξη.
Έξι από τα 20 καλύτερα προήλθαν από την Έρευνα Φυσικής Ιστορίας του Ιλινόις, μέρος του Ινστιτούτου Ερευνών Prairie του πανεπιστημίου. Άλλα τέσσερα ανήκαν στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Ινστιτούτου Smithsonian.
"Ήξερα ότι είχαμε μερικές τεράστιες καραβίδες στη Συλλογή Αστακολογίας του Πανεπιστημίου West Liberty, αλλά ήταν έκπληξη να μάθουμε ότι είχαμε τα δύο μεγαλύτερα δείγματα που είναι γνωστά από τη Βόρεια Αμερική! Ο κάτοχος ρεκόρ μας, μια καραβίδα μπιμπερό του Tennessee που συνέλεξε ο Δρ Zac Loughman και οι φοιτητές του West Liberty το 2011, δείχνει πόσο εκπληκτικό μπορεί να είναι ο βοηθός καθηγητής Gray". βιολογία στο West Liberty University. "Το καβούκι του από μόνο του έχει μήκος περίπου όσο μια πιστωτική κάρτα και με την ουρά και τα νύχια απλώνεται σχεδόν στο πλάτος ενός φύλλου χαρτιού σημειωματάριου. Και οι δύο αυτοί γίγαντες εκτίθενται τώρα περήφανα στο γραφείο μου και τους δείχνω σχεδόν σε όλους όσους μπαίνουν μέσα."
«Το δικό μου δεν ήταν το μεγαλύτερο, αλλά μπήκε στο top 20, οπότε είμαι πολύ περήφανος για αυτό», είπε ο Bloomer. «Και ήταν επίσης η μόνη τρυπημένη καραβίδα που μπήκε στη λίστα, οπότε θα πάρω τη νίκη».
Τι κάνει τις καραβίδες της Βόρειας Αμερικής μικρότερες;
Η σύγκριση δειγμάτων μεταξύ των συλλογών παρείχε μερικές από τις πρώτες εκτιμήσεις του μέγιστου μεγέθους για τις καραβίδες της Βόρειας Αμερικής. Αυτές οι μετρήσεις επέτρεψαν επίσης στους ερευνητές να διερευνήσουν εάν τα μεγαλύτερα ζώα είχαν κοινές περιβαλλοντικές συνθήκες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην εξήγηση της ανάπτυξής τους.
«Όλοι έμοιαζαν να ξεπερνούν το όριο των 80 χιλιοστών, αλλά δεν ήμασταν σίγουροι γιατί, ειδικά δεδομένου ότι υπάρχουν απολύτως τεράστιες καραβίδες σε άλλα μέρη του κόσμου», είπε ο Bloomer. «Ξεκινήσαμε να εξετάζουμε πράγματα όπως το γεωγραφικό πλάτος, η διαθεσιμότητα οξυγόνου και ο τύπος οικοτόπου όσο το δυνατόν συσχετίζονται για να εξηγήσουμε γιατί ορισμένα είδη και άτομα ήταν μεγαλύτερα από άλλα, αλλά δεν βλέπαμε κανένα σχέδιο».
Χωρίς σαφή περιβαλλοντική εξήγηση, οι ερευνητές υποπτεύονται ότι τα όρια μπορεί να προέρχονται από το σώμα των ζώων. Το μακιγιάζ των εξωσκελετών τους, ή των εξωτερικών επικαλύψεων, και οι πτυχές των μυών τους θα μπορούσαν να περιορίσουν το πόσο μεγάλοι γίνονται. Αυτές οι δυνατότητες απομένουν να δοκιμαστούν.
«Αυτή ήταν μια περίπτωση όπου είδαμε κάτι ασυνήθιστο στο πεδίο και πυροδότησε μια μελλοντική ερευνητική κατεύθυνση», είπε ο Bloomer. «Πιστεύουμε ότι θα μπορούσε πραγματικά να αξίζει τον κόπο να εξετάσουμε τη φυσιολογία των καραβίδων για να δούμε αν κάτι εκεί επηρεάζει το μέγεθος του σώματός τους».
Ο Bloomer είπε ότι η ομάδα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αυτό το βασικό ερώτημα μόνο αντλώντας από συλλογές μουσείων, υπογραμμίζοντας την επιστημονική αξία αυτών των δημόσιων πόρων. Ακόμη και για ζώα που είναι οικεία σε γενιές εξερευνητών κολπίσκων, αυτές οι συλλογές μπορούν να συμβάλουν στην κάλυψη των κενών σε όσα γνωρίζουν οι ερευνητές.
"Όποιος πηγαίνει σε ένα ρυάκι ως παιδί ξέρει τι είναι οι καραβίδες - είναι σχεδόν ένα καθολικό εργαλείο για τους ανθρώπους που νοιάζονται για την υδρόβια ζωή. Εξακολουθώ να βγαίνω με άτομα που είναι στα 50 ή στα 60 τους, που θυμούνται ότι έπιασαν καραβίδες στον κολπίσκο όταν ήταν επτά ετών", είπε ο Bloomer. "Είναι απλά εκπληκτικό πόσα έχουμε ακόμα να μάθουμε γι' αυτούς."
www.worldenergynews.gr
