Ένα μικρό απολίθωμα ιгуανοδοντίδη από την Ιαπωνία παρέχει επιπλέον στοιχεία ότι τα παράκτια οικοσυστήματα της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου φιλοξενούσαν δεινόσαυρους με μεγάλη ποικιλία σωματικών μεγεθών.
Tα δείγματα των δεινοσαύρων
Οι ιгуανοδοντίδες ήταν φυτοφάγοι δεινόσαυροι με ευρεία εξάπλωση, οι οποίοι έζησαν από την Ύστερη Ιουρασική έως την Ύστερη Κρητιδική περίοδο. Η μετακίνησή τους μεταξύ Ασίας, Βόρειας Αμερικής και Ευρώπης συνέβαλε στη διαφοροποίησή τους σε ολόκληρη τη Λαυρασία, καθιστώντας τα απολιθώματα από την Ιαπωνία ιδιαίτερα χρήσιμα για την κατανόηση της εξέλιξης και της εξάπλωσης της ομάδας.
Πρόσφατες ανακαλύψεις στην Ιαπωνία ενίσχυσαν τα στοιχεία που δείχνουν ότι οι ιгуανοδοντίδες ζούσαν σε παράκτια περιβάλλοντα κατά μήκος της ανατολικής Ασίας. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του ιαπωνικού αρχείου απολιθωμάτων παραμένει ελλιπές. Αν και οι ερευνητές έχουν περιγράψει έναν σχεδόν πλήρη σκελετό ενός μεγάλου ιгуανοδοντίδη (μήκους περίπου 8 μέτρων), τα περισσότερα δείγματα αποτελούνται μόνο από μεμονωμένα δόντια και άλλα αποσπασματικά υπολείμματα, αφήνοντας αναπάντητα σημαντικά ερωτήματα σχετικά με την οικολογία και τη βιοποικιλότητά τους.
Ένα ξεχασμένο απολίθωμα περίμενε δύο δεκαετίες
Ένα τέτοιο απολίθωμα ανακαλύφθηκε το 1999 στον χώρο του Κέντρου Αμμωνιτών της πόλης Ιβάκι (Iwaki City Ammonite Center), στον νομό Φουκουσίμα. Η τοποθεσία βρίσκεται εντός του μέλους Obisagawa του σχηματισμού Ashizawa (που σχηματίστηκε πριν από περίπου 90-88 εκατομμύρια χρόνια), τμήμα της ομάδας Futaba του κατώτερου τμήματος της Ύστερης Κρητιδικής περιόδου, η οποία διατηρεί ιζήματα που εναποτέθηκαν σε περιβάλλον ρηχών θαλασσών.
Το μεμονωμένο οστό θεωρήθηκε αρχικά ότι ήταν η πλάκα του στέρνου (ή αλλιώς το οστό του στήθους) ενός δεινοσαύρου της ομάδας των αδροσαυροειδών. Παρά την προσωρινή αυτή ταυτοποίηση, το δείγμα παρέμεινε αμελέτητο για περισσότερα από 20 χρόνια.
Ένας μικρότερος δεινόσαυρος διευρύνει την παράκτια βιοποικιλότητα
Μια λεπτομερής μορφολογική ανάλυση ταυτοποίησε πλέον το απολίθωμα ως τη δεξιά πλάκα του στέρνου ενός μη προσδιορισμένου στυρακοστερνίδη (styracosternan) — μιας εξελιγμένης ομάδας ιгуανοδοντίδων που περιλαμβάνει και τα αδροσαυροειδή. Οι συγκρίσεις με συγγενικά είδη υποδεικνύουν ότι το ζώο είχε μήκος περίπου 3 μέτρα, γεγονός που το καθιστά σημαντικά μικρότερο από άλλους ιгуανοδοντίδες που είχαν βρεθεί παλαιότερα στον ίδιο σχηματισμό.
Μεγαλύτεροι ιгуανοδοντίδες, συμπεριλαμβανομένων των αδροσαυροει Η παρουσία αυτού του πολύ μικρότερου ζώου υποδηλώνει, επομένως, ότι ιгуανοδόντια με μεγάλη ποικιλία σωματικών μεγεθών κατοικούσαν σε παράκτια περιβάλλοντα της Ανατολικής Ασίας, προσφέροντας νέα στοιχεία για τη βιοποικιλότητα αυτών των αρχαίων οικοσυστημάτων.
www.wolrdenergynews.gr
